مقدمه
این پروژه به سفارش یک فیلم کوتاه مستقل انجام شد و هدف آن خلق پوستری بود که حس معما، تعلیق و فضای نوآر را بدون لو دادن داستان منتقل کند. تمرکز ما بر روایت بصری مینیمال، هدایت نگاه مخاطب و ساخت هویتی متمایز برای اثر بود.
- انتقال حس دلهره و تعلیق در نگاه اول
- حفظ سادگی و خوانایی در کنار روایتگری تصویری
- هماهنگی کامل تایپوگرافی فارسی با عناصر تصویری
چالش طراحی

چالش اصلی، ایجاد تعادل بین روایتگری و مینیمالیسم بود؛ بهگونهای که پوستر هم جذابیت سینمایی داشته باشد و هم هویت اثر را فاش نکند. در عین حال، لازم بود تایپوگرافی فارسی با حالوهوای نوآر همنشین شود و خوانایی تیتر حفظ گردد.
- بیان مفهوم «جنایت در خانه قدیمی» بدون نمایش صریح خشونت
- ترکیب زاویههای تند برای القای تنش و حرکت
- حفظ کنتراست بصری میان تیتر، چاقو و خانه
کانسپت و المانهای کلیدی
پوستر بر سه رکن شکل گرفت: نماد اصلی (خانه قدیمی بهمثابه صحنه رویداد)، عنصر تهدید (تیغه چاقو بهعنوان خط هدایت دید)، و تیتر تایپوگرافیک که با شکستهای ظریف حروف حس اضطراب را تقویت میکند. برای ایجاد حس چاپ کلاسیک از بافت کاغذ کهنه و شنیدار بصری خراشها استفاده شد.
- پالت رنگی: قرمز تیره (خطر/تعلیق)، مشکی (ابهام)، کرم گرم (ارجاع به چاپ سنگی)
- تایپوگرافی: ترکیب خوشنویسی ایرانی با چیدمان مدرن و شکستهای کنترلی
- کامپوزیشن: تیغه بهعنوان دیواره بصری که نگاه را به تیتر و خانه هدایت میکند


فرایند طراحی
پس از تدوین Moodboard نوآر و جمعآوری رفرنسهای چاپ کلاسیک، چند اسکچ ترکیببندی برای زاویه خانه و قرارگیری تیغه تست شد. سپس تایپوگرافی بر اساس کششهای مورب تصویر تنظیم و بافتهای کاغذی برای تداعی حس سینمای کلاسیک اضافه گردید. در انتها نسخههای مناسب چاپ و دیجیتال خروجی گرفته شد.
- Moodboard نوآر، چاپ کهنه و پوسترهای کلاسیک
- اسکچهای سریع برای زاویه خانه و تیغه
- تنظیم نهایی تایپوگرافی و اعمال بافت
- آمادهسازی نسخه چاپ CMYK و فرمتهای وب
خروجیها و تحویل
فایل چاپ ۳۰۰dpi با Bleed و پروفایل رنگی استاندارد، بههمراه نسخههای دیجیتال برای نسبتهای ۱۶:۹، ۴:۵ و ۱:۱ آماده شد. موکاپهای نوری و دیواری نیز برای پرزنت در شبکههای اجتماعی تحویل شد.
- نسخه چاپی (CMYK, 300dpi, Bleed)
- نسخههای وب بهینه (WebP در چند نسبت تصویر)
- موکاپهای پرزنت برای شبکههای اجتماعی
نتیجهگیری
پوستر «قتل در عمارت آقای عیّانی» با تکیه بر روایت مینیمال، تایپوگرافی همنشین با تصویر و پالت نوآر، توانست حس تعلیق و فضای داستان را بهشکلی موجز و ماندگار منتقل کند؛ پوستری که بهجای تعریف داستان، درِ کنجکاوی مخاطب را میکوبد.








